*
*
*
*
*
*
*
* بسم الله الرحمن الرحیم * السلام عليک يا ابا عبد الله و علي الارواح التي حلت بفنائک عليک مني سلام الله ابدا ما بقيت و بقي الليل و النهار و لا جعله الله آخر العهد مني لزيارتکم السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين
نجواهای یک ستارهیک عکس یک خاطرهبر مدار بینهایتدلنوشته هاصفحه اصلي

تصویر یک ستاره
shahid507-2.jpg
عبرت ها
یادمان باشد -
یادمان باشد امام و شهدا زنده اند.اجساد پاکشان زیر خاک آرمیده اما ارواح مطهرشان از آسمانها بر ما نظاره گرند


قفس ویران بهتر -
اگر مقصدت پرواز است ، قفس ویران بهتر.پرستویی که مقصد را کوچ می بیند ،از ویرانی لانه اش نمی هراسد(شهید آوینی)


صیاد دلها -

سردار رشید اسلام شهید علی صیاد شیرازی

فکر می‌کنم سال 1364 بود که که ایشان به عنوان مشاور زمان جنگ، در معیت رهبر معظم انقلاب اسلامی که آن زمان مسئولیت ریاست جمهوری را به عهده داشتند عازم لبنان شدند. من هم در خدمت فرمانده نیروی زمینی ارتش، سرهنگ صیاد شیرازی بودم. رفتیم سوریه، الجزایر و لیبی. مذاکرات انجام شدند. بعد از آخرین جلسه، شهید شیرازی از ایشان پرسیدند: "آقا! من در مذاکرات فردا و پس فردا مسئولیت و کار خاصی دارم؟ " ایشان در پاسخ فرمودند، "خیر ". ایشان بلافاصله برنامه‌ریزی کرد که به ملاقات ژنرال طلاس، وزیر دفاع وقت سوریه که بسیار به امام علاقمند بود، برود. ژنرال بهترین هدیه زندگی‌اش را یک تخته قالیچه ابریشمی بافت اصفهان می‌دانست که تصویر حضرت امام را روی آن بافته و به ایشان هدیه کرده بودند. ایشان ما را به منزلشان برد و آن هدیه را نشانمان داد.

ژنرال طلاس اشعاری از حافظ و مولوی را به فارسی حفظ کرده بود و برای ما خواند، البته نه به فارسی روان! کتابی هم در باره امام خمینی نوشته بود به نام "قبض نور من الامام " یعنی شعله‌ای از نور امام. ایشان برای شهید صیاد شیرازی با مقامات سوریه ملاقاتی را ترتیب داده بودند و ما رفتیم به منزل ایشان. شهید صیاد شیرازی به ژنرال طلاس گفتند که می‌خواهند به جنوب لبنان بروند. ژنرال طلاس گفت: "نه! انجا امن نیست. اسرائیل مرتب به آنجا حمله می‌کند و دیوار صوتی را می‌شکند. الان هم می‌داند شما در سوریه هستید و من حاضر نیستم شما را که میهمان آقای حافظ اسد هستید، ببرم آنجا و خدای ناخواسته آسیبی ببینید ". از شهید صیاد اصرار و از ایشان امتناع. بعد گفت: "شما دو سه روزی آمده‌اید به سوریه و دمشق، اینجا تفریح کنید و حالا که در جنگ نیستید، بگذارید دو سه روزی در آسایش باشید. بروید زیارت ". شهید صیاد گفت: "رفتیم ". ژنرال طلاس دوباره گفت: "بروید بگردید، سوغاتی تهیه کنید. من هم سفارش می‌کنم شما را به جاهای دیدنی ببرند ".



شهید صیاد گفت: "همرزمان من، فرزندان سرباز من و بچه‌های بسیج و همرزمانم در سپاه پاسداران و سایر نیروهای مسلح همه در جنگ هستند و من بنا به اوامر امام و رئیس جمهورم به این سفر آمده‌ام و الان هم کار سیاسی من تمام شده است. به قول شما باید بگردیم و برویم تفریح یا اینکه برگردیم کشورمان. نمی‌توانم برگردم. کشور من هم در حال جنگ است . اگر همین حالا خداوند عمر مرا به پایان ببرد و جان مرا بگیرد و از این دنیا ببرد، باید بگویم در حال انجام دادن چه کاری بودم؟ زمانی که دوستان و فرزندان من می‌جنگند، بگویم من در حال تفریح در دمشق بودم؟ پاسخی برای خدا ندارم. حالا که نمی‌توانم در آنجا بجنگم، دوست دارم اینجا بین رزمندگان شما حضور پیدا کنم تا اگر لحظه‌ای دیگر در این دنیا نبودم، لحظه مرگ پاسخی برای حضرت حق داشته باشم ".ژنرال طلاس گفت: "نمی‌گذارم شما به جنوب لبنان بروید، ولی با اصرار شما می‌گویم بروید به بعلبک.یک اردوگاه آموزشی در آنجا هست. سپاه پاسداران شما در آنجا حضور دارند و در حال آموزش رزمندگان مسلمان هستند. بروید از آنجا بازدید کنید ".
یک تیپ ورزیده به عنوان تأمین مسیر و یک گروهان هم برای حفاظت ما انتخاب شدند. من هم در کنار ایشان راه افتادم و رفتیم. یک سرلشکر سوریه‌ای هم همراه ما بود و راهنمایی می‌کرد. رفتیم به بعلبک. وقتی می‌خواستیم حرکت کنیم، شهید صیاد شیرازی، سرلشکر سوریه‌ای را خواست و گفت: "طوری برنامه‌ریزی کنید که وقت نماز به منزل یک شهید یا مسجد برسیم و نماز اول وقت را به جا بیاوریم ".



سرلشکر سوریه‌‌ای هم برنامه را ردیف کرد و برای نماز صبح رسیدیم به منزل پیرمردی از شیعیان اطراف بعلبک که خانواده‌اش پنج شهید داده بود. از ما استقبال کردند و نماز را در آنجا خواندیم. برایمان صبحانه، نان، کره و پنیر محلی پیش‌بینی‌ کرده بودند. هنگام صرف صبحانه توجه این پیرمرد مدام به شهید صیاد بود، طوری که برای من که در کنار صیاد نشسته بودم، خوردن صبحانه مشکل شده بود. دیدم این پیرمرد چشم از او برنمی‌دارد. بعد از صبحانه شهید صیاد به او گفت: "چه شده پدر؟ سئوالی دارید؟ کاری دارید؟ چیزی می‌خواهید؟ " گفت: "نه! " گفت: "خیلی متوجه من هستید ".گفت: "من فکر می‌کنم دارم خواب می‌بینم، چون به شما که نگاه می‌کنم، امام را می‌بینم. پیش خودم می‌گویم این امام نیست، این سرهنگ صیاد شیرازی است؛ باز پلک می‌زنم و به شما نگاه می‌کنم دو باره تصویر امام را می‌بینم. من به جای صیاد شیرازی، امام را دارم می‌بینم ".از منزل که خواستیم بیاییم بیرون، دستی کشید روی پوتین شهید صیاد شیرازی و خاک آن را به صورتش مالید و کف دست خودش را بوسید.

شهید صیاد خیلی منقلب شد و به این پیرمرد گفت: "چرا این کار را با من می‌کنید؟ " و دست پیرمرد را گرفت و با اصرار و تلاش، آن را بوسید. آنگاه به او گفت: "شما خودت پدر پنج شهید هستی. چرا این کار را با من کردی؟ " حرف پدر شهید در بعلبک این بود: " نه می‌توانم و نه لایق هستم که بیایم دست و پای امام را ببوسم. می‌خواهم وقتی رفتید ایران به امام گویید که اگر لایق نبودم و نتوانستم بیایم، ولی پای سربازت را بوسیدم ". شهید صیاد شیرازی هم بار دیگر دست ایشان را بوسید و حرکت کردیم.

خاطرات امیر ناصر آراسته



آمار بازدید
لینک RSS سایت

 

 

 

 

 

 

 

 

wel

رایحه ی خوش یوسف ساخت PDF چاپ ارسال به دوست

 

رایحه ی خوش یوسف

*صبح که داشت می رفت مدرسه،هوا خیلی سردبود؛در کوچه کسی را دید که صورتش از سرما کبود شده بود، کتش را درآورد و به اوداد.

*آن قدر علاقه مند به مطالعه بود که شب ها تا دیر وقت کتاب می خواند و آنچه را از لابه لای کتاب ها می اموخت، سعی داشت عملا در زندگی اش به تجلی درآورد. 

*وارد ارتش شد و لباس نظامی به تن کرد تا از این طریق به مبارزاتش وسعت ببخشد و ضربات اساسی بر پیکره یحاکمیت طاغوتی آن زمان وارد سازد.

*قصه ی ازدواجش هم با همه فرق داشت،

وقتی به خواستگاری رفت با تعدادی سوال از قبیل:آیا شما بنده ی خدا هستید یا بنده ی شاه؟ شما در مقابل خداچه وظایفی را برعهده گرفته اید؟و... روبرو می شود که از طرف یکی از نزدیکان همسرش به وی داده می شود.باورش سخت بود که اسرار زندگی اش که تا به حال بروز نداده بود-به خاطر اینکه نمی خواست در ارتش اورا به عنوان فردی مذهبی بشناسند- مورد سوال قرار گرفته بودند.

*هرشب پیش از خواب،اعمال خود را مرور می کرد و مصداق "حاسبو قبل أن تحاسبوا" بود.

*با آدم هایی که از لحاظ پوشش ونوع رفتار و شیوه ی زندگی خیلی با افراد مذهبی فرق داشتند، رفتار و روش خوبی داشت و می گفت:" اعتقاد دارم برخورد درست ما،می تواند تأثیر زیادی بر آنان بگذارد."این طور هم بود چراکه نتایج روش او اثرات مثبت خیلی زیادی روی آن افراد گذاشته بود.

*آن قدر با تدبیر و ولایت مدار بود که در هر قدمش، همه ی جوانب را در نظر می گرفت تا آن جا که وقتی از او سوال شد که چرا با توجه به موقعیتی که داری شاه را نمی کشی ؟در جواب گفت: باید دستور برسد،نباید خودسرانه عمل کرد وبی گدار به آب زد، من ازآقا – امام(ره) – دستور می گیرم.

*با شجاعت فراوانی که داشت در شب 21 بهمن ماه 1357،نه تنها تانک ها را از کار انداخت بلکه بسیاری از ادوات جنگی را هم دستکاری کرد. با این کارس بخشی از دستگاه نظامی رژیم را خلع سلاح کرد.

*وقتی پسرش حامد در آغوش پدر گفت:بابا! انقلاب که پیروز شده است، حالا دیگر چرا کم خانه می آیی؟ با همان لبخند همیشگی اش کفت: پسرم! تا حالا مقدمه ی کار بود از این به بعد تازه کارمان شروع شده.

*از همان زمان که آبادان محاصره شد به بنی صدر طرح تخلیه ی شهر را مطرح کرده بود،وقتی برای نظر خواهی به محضر امام(ره) می رسد، امام(ره) در جواب می گوید:" حصر آبادان باید شکسته شود". وقتی با رأی منفی تعدادی از فرماندهان روبه رو می شود می گوید:"اگر ما زنده نبودیم بر ما تکلیف نبود، اکنون که زنده ایم، مکلف هستیم که فرمان امام را اجرا کنیم و حصر آبادان را بشکنیم."

*اگر تلاش های خالصانه و بی دریغ شهید یوسف کلاهدوز در عملیات ثامن الائمه نبود،چه بسا اصلا این عملیات انجام نمی گرفت.مثلا وقتی که این عملیات اندکی به تعویق افتاد، کلاهدوز به همراه شهید نامجو مأمور شدند علت امر را جویا شوند. وقتی که آن ها به آن جا رسیدند،تعدادی از فرماندهان سپاهی و ارتشی حاضر در جلسه شروع کردند به طرح بعضی مشکلات که"ما کمبود داریم؛ مشکل نیرو وآذوقه داریم."کلاهدوز در آن جلسه یک مرتبه خروشید که" شما توکلتان را از دست داده اید. از چه چیزی واهمه دارید؟ این راه مبارزه نیست!شما باید پیوند قلبی خودتان را با خدا محکم تر کنید." نهیبی که آن عزیز در آن جلسه از عمق جان برآورد باعث شد افراد میزان توکل خود را به خدا بیشتر کنند و حتی اسغفار هم بکنند.

*این متولد 1325 شهر قوچان که دوست و همکار و همفکر نامجو بود،سرانجام در پی سقوط هواپیما 130 نظامی  با دوست عزیزش راهی دیار عشق شد.

                                                                           

 

 

"رایحه ی خوش یوسف"

 

*صبح که داشت می رفت مدرسه،هوا خیلی سردبود؛در کوچه کسی را دید که صورتش از سرما کبود شده بود، کتش را درآورد و به اوداد.

*آن قدر علاقه مند به مطالعه بود که شب ها تا دیر وقت کتاب می خواند و آنچه را از لابه لای کتاب ها می اموخت، سعی داشت عملا در زندگی اش به تجلی درآورد. 

*وارد ارتش شد و لباس نظامی به تن کرد تا از این طریق به مبارزاتش وسعت ببخشد و ضربات اساسی بر پیکره یحاکمیت طاغوتی آن زمان وارد سازد.

*قصه ی ازدواجش هم با همه فرق داشت،

وقتی به خواستگاری رفت با تعدادی سوال از قبیل:آیا شما بنده ی خدا هستید یا بنده ی شاه؟ شما در مقابل خداچه وظایفی را برعهده گرفته اید؟و... روبرو می شود که از طرف یکی از نزدیکان همسرش به وی داده می شود.باورش سخت بود که اسرار زندگی اش که تا به حال بروز نداده بود-به خاطر اینکه نمی خواست در ارتش اورا به عنوان فردی مذهبی بشناسند- مورد سوال قرار گرفته بودند.

*هرشب پیش از خواب،اعمال خود را مرور می کرد و مصداق "حاسبو قبل أن تحاسبوا" بود.

*با آدم هایی که از لحاظ پوشش ونوع رفتار و شیوه ی زندگی خیلی با افراد مذهبی فرق داشتند، رفتار و روش خوبی داشت و می گفت:" اعتقاد دارم برخورد درست ما،می تواند تأثیر زیادی بر آنان بگذارد."این طور هم بود چراکه نتایج روش او اثرات مثبت خیلی زیادی روی آن افراد گذاشته بود.

*آن قدر با تدبیر و ولایت مدار بود که در هر قدمش، همه ی جوانب را در نظر می گرفت تا آن جا که وقتی از او سوال شد که چرا با توجه به موقعیتی که داری شاه را نمی کشی ؟در جواب گفت: باید دستور برسد،نباید خودسرانه عمل کرد وبی گدار به آب زد، من ازآقا – امام(ره) – دستور می گیرم.

*با شجاعت فراوانی که داشت در شب 21 بهمن ماه 1357،نه تنها تانک ها را از کار انداخت بلکه بسیاری از ادوات جنگی را هم دستکاری کرد. با این کارس بخشی از دستگاه نظامی رژیم را خلع سلاح کرد.

*وقتی پسرش حامد در آغوش پدر گفت:بابا! انقلاب که پیروز شده است، حالا دیگر چرا کم خانه می آیی؟ با همان لبخند همیشگی اش کفت: پسرم! تا حالا مقدمه ی کار بود از این به بعد تازه کارمان شروع شده.

*از همان زمان که آبادان محاصره شد به بنی صدر طرح تخلیه ی شهر را مطرح کرده بود،وقتی برای نظر خواهی به محضر امام(ره) می رسد، امام(ره) در جواب می گوید:" حصر آبادان باید شکسته شود". وقتی با رأی منفی تعدادی از فرماندهان روبه رو می شود می گوید:"اگر ما زنده نبودیم بر ما تکلیف نبود، اکنون که زنده ایم، مکلف هستیم که فرمان امام را اجرا کنیم و حصر آبادان را بشکنیم."

*اگر تلاش های خالصانه و بی دریغ شهید یوسف کلاهدوز در عملیات ثامن الائمه نبود،چه بسا اصلا این عملیات انجام نمی گرفت.مثلا وقتی که این عملیات اندکی به تعویق افتاد، کلاهدوز به همراه شهید نامجو مأمور شدند علت امر را جویا شوند. وقتی که آن ها به آن جا رسیدند،تعدادی از فرماندهان سپاهی و ارتشی حاضر در جلسه شروع کردند به طرح بعضی مشکلات که"ما کمبود داریم؛ مشکل نیرو وآذوقه داریم."کلاهدوز در آن جلسه یک مرتبه خروشید که" شما توکلتان را از دست داده اید. از چه چیزی واهمه دارید؟ این راه مبارزه نیست!شما باید پیوند قلبی خودتان را با خدا محکم تر کنید." نهیبی که آن عزیز در آن جلسه از عمق جان برآورد باعث شد افراد میزان توکل خود را به خدا بیشتر کنند و حتی اسغفار هم بکنند.

*این متولد 1325 شهر قوچان که دوست و همکار و همفکر نامجو بود،سرانجام در پی سقوط هواپیما 130 نظامی  با دوست عزیزش راهی دیار عشق شد.

        

 

منوی اصلی
صفحه اصلي
شهدا در آینه قرآن و عترت
شهدا در کلام امام و رهبری
نجواهای یک ستاره
یک عکس یک خاطره
بر مدار بینهایت
دلنوشته ها
مطالب پر بازدید
تازه ها

کدهای خفن جاوا اسکریپت